''Τελειότατη κοινωνία ονομάζω αυτήν, όπου έχει καταργηθεί η ιδιοκτησία, έχουν εκλείψει οι προσωπικές διαφορές και έχουν εξαφανιστεί οι έριδες και οι φιλονικίες. Είναι η κοινωνία όπου όλα είναι κοινά. Οι πολλοί είναι ένας και αυτός ο ένας δεν υπάρχει μόνος του, αλλά ζει μέσα στους πολλούς''
Μ. Βασιλείου, Ασκητικές Διατάξεις

Δευτέρα 15 Απριλίου 2013

Ex Protestant: Από τον Βουδισμό στον Χριστό

Ex Protestant: Από τον Βουδισμό στον Χριστό: Εκ της Ανατολικής Πύλης Του Nilus Stryker  ( ΟΟΔΕ ) Η ιστορία του Nilus είναι μία από τις πολλές που έχω ακούσει τα τελευταία χρ...

Ένας πρώην "Διαμαρτυρόμενος" εξομολογείται.....


Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ 

Πηγή : Sophia Siglitiki Drekou 

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
«Ποτέ μην καταφρονήσεις πηγούλα από την οποία έχεις πιει νερό»

Παραίνεση του πνευματικού μου πατέρα

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι είμαι ευγνώμων στο Θεό για την από νηπιακή ηλικία πορεία μου μέσα στην διαμαρτυρόμενη ευαγγελική εκκλησία καθώς πήρα πολλά μαθήματα και ευλογίες και είδα πολλές φορές το χέρι του Θεού στη ζωή μου.


Ως μεταστραφής διαμαρτυρόμενος θα ήθελα να σας πω ότι όταν με τη χάρη του Θεού έγινα ορθόδοξος- μπαίνω με τη χάρη του Θεού στον έβδομο χρόνο - το έκανα επειδή κατάλαβα ότι η Εκκλησία του Χριστού θα μπορούσε να διασφαλίσει τη σωτηρία μου κάτι που ο προηγούμενος χώρος αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι δεν είχε ούτε τον τρόπο ούτε τα εφόδια για να με βοηθήσει να αντιμετωπίσω ριζικά τα προσωπικά μου πνευματικά αδιέξοδα. Και αυτό δεν το λέω για να καταφρονήσω το χώρο τον οποίο για τόσα χρόνια κινιόμουνα αλλά για να τονίσω ότι μια τέτοια ανάγκη με ώθησε να ψάξω ακόμα και εκεί που δεν πίστευα ότι υπήρχε περίπτωση να βρω βοήθεια.

Παρακαταθήκη για να γίνω ορθόδοξος ήταν η επαφή που είχα με ορθόδοξους που μπορεί να απέρριπτα τα πιστεύω τους - ακόμα και τη σωτηρία τους- αλλά δεν μπορούσα να παραγνωρίσω το χριστιανικό τους χαρακτήρα και το παράδειγμα που μου έδιναν. Η αποδοχή τους ήταν δεδομένη από την αρχή αρκεί να μην αρχίζαμε να δογματίζουμε.

Η αποδοχή λοιπόν αυτών των ανθρώπων και το δικαίωμα που μας έδωσαν να μιλάμε για αυτά που συμφωνούμε και να αφήσουμε στην άκρη τα υπόλοιπα, μας οδήγησε στην ορθοδοξία μετά από χρόνια σοβαρού ψαξίματος της πατερικής θεραπευτικής κατ' αρχάς, και τη σοφίας των πατέρων κατ' επέκταση. Να σημειώσω ότι πολλές φορές αγανακτούσα μέσα μου με τις πρακτικές τους ( κεριά, άγιοι, προσκύνηση λειψάνων, θεία κοινωνία κτλ) αλλά και για την άκαμπτη στάση τους σε πολλά δογματικά θέματα. Η αγάπη όμως που έδειχναν στο πρόσωπό μας κάλυπτε τα ανωτέρω "ελαττώματα" τους.


Ως διαμαρτυρόμενος δεν μπορούσα να προσεγγιστώ με λογικά επιχειρήματα διότι αυτό είναι κάτι με το οποίο ασχολούμουν συνεχώς αφού έπρεπε να τεκμηριώσω το κάθε τι που πίστευα και στον εαυτό μου αλλά και στις άλλες ομολογίες που ερχόμουν σε επαφή. Έτρωγα συνέχεια από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Ο τρόπος που χρειαζόμουν να προσεγγιστώ είναι δια του αγαθού δηλαδή χωρίς πολλά επιχειρήματα αλλά με την προσέγγιση στο βίωμα και τη χάρη της εκκλησίας, πράγματα βέβαια τα οποία βιώνονται μόνο αν σε φωτίσει η χάρις του θεού.


Όποιοι λοιπόν κατηγορούν τους διαμαρτυρόμενους ως αιρετικούς ουσιαστικά τους κατηγορούν για κάτι που ο Θεός δεν έκανε στη ζωή τους ακόμα. Αν και μόνο αν φωτιστούν, καταλάβουν, και απορρίψουν τότε βέβαια θα είναι αιρετικοί γιατί απέρριψαν κάτι που ο θεός τους το έδειξε καθαρά. Οι υπόλοιποι είναι απλά πλανεμένοι οι οποίοι βρήκαν κάπου κάποιον να τους μιλήσει για το Θεό και να τους δώσει μία ελπίδα και ένα νόημα στη ζωή τους . Το γεγονός ότι ζουν χωρίς ολόκληρη την αλήθεια τους κάνει θέσει αιρετικούς αλλά όχι φύσει αιρετικούς αφού δεν έχουν επίγνωση του τι απορρίπτουν. Και αυτά τα λέω όχι θεωρητικά αλλά πρακτικά έχοντας βιώσει τι σημαίνει να μπαίνεις στην ορθοδοξία και να προσπαθείς να τη ζήσεις εν μετανοία, μετά από δεκαετίες στη διαμαρτύρηση.


Όταν η καρδιά μας γεμίσει αγάπη θα δείτε πόσο διαφορετικά θα σας δεχθούν και θα σας ακούσουν. Και αυτό το λέω γιατί είμαι μάρτυρας ενός ολοένα αυξανόμενου ρεύματος προβληματισμού στους κόλπους των διαμαρτυρόμενων οι οποίοι φαίνεται να οδηγούνται στην ορθοδοξία από μια αόρατη δύναμη.



ΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΤΟΥ SOLA SCRIPTURA

θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί είχα τέτοια προσκόλληση στην αποκλειστικότητα της Αγίας Γραφής ως μόνη πηγή θείας αποκάλυψης και το πως κατάλαβα τη σωστή διάσταση της.

Το sola scriptura είναι ένα από τα πιστεύω που όλοι οι προτεστάντες συμφωνούν απόλυτα μεταξύ τους. Λόγω της χαμηλής εκτίμησης που είχα στην Εκκλησία του Χριστού και στην λειτουργία της ως υποστηρικτή της πνευματικής πορείας του πιστού αναγκαστικά περιορίστηκα στο προϊόν της Εκκλησίας που είναι η Αγία Γραφή.                                 
                  
Έτσι αφού ήρθα σε επαφή με το Λάγο του Θεού και ελλείψει αναλόγων εκκλησιαστικών παραστάσεων κατέληξα να θαυμάσω το"δημιούργημα" μάλλον παρά τον Δημιουργό. Και αυτό γιατί δεν έβλεπα ότι ο Χριστός δεν χωρίζεται από την Εκκλησία Του όπως το κεφάλι δεν χωρίζεται από το σώμα.



Γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι όπως μέσα στη Μητέρα του Κυρίου ενσαρκώθηκε δι'Αγίου πνεύματος ο αιώνιος Λόγος και Υιός του Θεού έτσι και μεσώ της εκκλησίας ενσαρκώθηκε ο γραπτός Λόγος που δεν είναι άλλος από την Αγία Γραφή.

Γιατί έλεγα ότι το εδραίωμα της εκκλησίας είναι η αλήθεια -όπως είχα το "δικαίωμα" να αντιλαμβάνομαι- και δεν καταλάβαινα τι σημαίνει ότι η εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας.

Έτσι χωρίς να χάσει μέσα μου την αξία του ο Λόγος του Θεού κατάφερα να παραιτηθώ από το "δικαίωμα" του ατομικού αλάθητου στην ερμηνεία της Γραφής, η οποία είχε αλλάξει αρκετές φορές με την πάροδο των ετών, και συν Θεώ να γνωρίσω τον παράγοντα Εκκλησία να υποταχθώ σ'  αυτήν με ταπείνωση και να γνωρίσω τον απίστευτο πλούτο σοφίας και πνευματικότητας που κρύβει μέσα της.


Κοιτάζοντας πίσω αναρωτιέμαι πως μπορούσα να ζω την πνευματική μου ζωή χωρίς το σύστημα υποστήριξης που άφησε πίσω ο Χριστός μέσα στην απίστευτη σοφία του και αγάπη για το ποίμνιο Του που είναι η Εκκλησία Του και τα μυστήρια αυτής. Ένιωθα σαν τον αθλητή που ήθελε να αθληθεί και που αγαπούσε το άθλημά του αλλά προσπαθούσε να τα καταφέρει χωρίς προπονητή δηλαδή υποβίβαζα την προσπάθειά μου στο επίπεδο του ερασιτέχνη.                                      



Γιατί μόνο εδώ υπάρχει ένα θεραπευτικό σύστημα που έχει παραδοθεί από τον Χριστό στους μαθητές του και απ αυτούς στους δικούς τους μαθητές κ.ο.κ. Ιδού λοιπόν τι σημαίνει Ιερά Παράδοση. Να γιατί ο άνευ διδασκάλου χριστιανισμός οδηγεί σε ατομική και περιορισμένη κατανόηση της Βίβλου που με τη σειρά της οδηγεί σε πλάνες και ατέρμονους κατακερματισμούς των προτεσταντικών συναθροίσεων. Ο Απόστολος Παύλος άραγε στους Κορίνθιους με τους οποίους έμεινε τρία χρόνια τους έγραφε επιστολές ή τους παρέδινε αυτά που είχε παραλάβει από τον Κύριο;  Γιατί η θεραπεία των παθών, θέμα για το οποίο δεν είχα λάβει καμιά μαθητεία και όσους, είναι κάτι που πίσω από την οποία πνευματική μου βιτρίνα κατάλαβα και καταλαβαίνω ότι έχω απόλυτη ανάγκη μέσω της συνεχούς μετάνοιας δηλ. ανακαίνισης του νου, και της ταπείνωσης  για την οποία ελάχιστα κηρύγματα είχα ακούσει κατά τη διάρκεια της περιήγησης μου σε ουκ ολίγες προτεσταντικές συναθροίσεις. Πώς λοιπόν θα μπορούσα πρακτικά να βιώσω τη σωτηρία δια της χάριτος αφού τη χάρη ο θεός τη δίνει στους ταπεινούς; Και τι αξία έχει μια πίστη η οποία πηγάζει από μια υπερήφανη καρδιά; Γιατί η ταπείνωση είναι η συχνότητα στην οποία εκπέμπει ο Θεός και μόνο οι καθαροί στην καρδιά μπορούν να καταλάβουν τα σήματά Του.


Έτσι αντί να εστιάζω στις προϋποθέσεις για να λάβει κάποιος το δώρο της σωτηρίας που είναι η αναγέννηση μέσω του αίματος του Ιησού Χριστού κατάλαβα ότι πιο σπουδαίο είναι η διατήρηση αυτού του δώρου που συναισθάνομαι ότι ο μόνος χώρος που μου το διασφαλίζει είναι η θεραπευτική των πάτερων της εκκλησίας μας.


Κλείνοντας θα ήθελα να καλέσω όλους τους καλοπροαίρετους χριστιανούς να πάνε στο Θεό με ταπείνωση και να ζητήσουν να τους δείξει αν υπάρχει κάτι σε σχέση με την Εκκλησία Του που δεν το έχουν καταλάβει να τους το αποκαλύψει και να τους βοηθήσει τα όποια προσκόμματα θεωρούν ότι υπάρχουν να τους εξηγηθούν.


Επίσης να τονίσω ότι βασική ανάγκη κάθε ανθρώπου είναι να μετατραπεί όχι σε εργαλείο του Θεού -κάτι που είχα εκπαιδευτεί αρκετά- αλλά σε κατοικητήριο του Θεού -κάτι που θα χρειαστώ μια ζωή για να το μάθω, και  με τη χάρη Του μία αιωνιότητα να το ζήσω.

Μαρίνος


Ευχαριστώ πολύ τον Μαρίνο για την δημοσίευση της μεταστροφής του. Ο Χριστός και Οι Άγιοι Πατέρες να φωτίζουν Αενάως τον δρόμο σου.
Sophia Siglitiki Drekou




Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

Απόψεις - π. Δημήτριος Θεοφίλου

Μη κλαίτε για τις τράπεζες, για τους λαούς δακρύστε!!! | pheme.gr

Μυριόφυτο - Mürefte


   Μυριόφυτο: (τουρκ. Mürefte). Πολίχνη της Ανατολικής Θράκης στα παράλια της Προποντίδας. Αποικίστηκε από τους αρχαίοιυς Έλληνες τον 7ο π.Χ. αιώνα. Ο σημερινός οικισμός είναι πιθανότατα κτισμένος στα ερείπια της αρχαίας Μυρτήνου. Στις πηγές αναφέρεται για πρώτη φορά το 1063 μ.Χ. οπότε καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό. Ο ελληνικός πληθυσμός πριν την ανταλλαγή ξεπερνούσε τις 4.000. Σήμερα ο πληθυσμός του Μυριοφύτου ανέρχεται περίπου στις 3.000 κατοίκους.


Αντριανού: Μυριόφυτο - Mürefte

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Αποψεις : παπα-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ


«Η αιμοδιψής Γερμανία και το κανιβαλιστικό τραπεζοπιστωτικό σύστημα»


Είναι γνωστό, το ότι στην ιστορία του ανθρώπου, έχει αποδειχθεί, πως λάθος πολιτικές επιλογές, καταδικάζουν τους λαούς, σε οδυνηρές συνέπειες και τελικά καταστροφή.
Μια ημερομηνία σταθμός, για την δημιουργία της «λεγόμενης» νέας Ευρώπης, υπήρξε αναντίρρητα η 3η Οκτωβρίου 1990, ημέρα επανένωσης της Γερμανίας. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μια ολέθρια πολιτική επιλογή, τόσο της καπιταλιστικής δύσης όσο και του καταρρέοντος «υπαρκτού σοσιαλισμού». Για μια Ευρώπη που είχε πληρώσει στο «πετσί» της, παρόμοιες αποφάσεις αμνηστίας και «αμνησίας», για μια χώρα Killer (δολοφόνο), η οποία αιματοκύλησε στη διάρκεια τριάντα ετών δύο φορές την ανθρωπότητα, με τους δύο παγκοσμίους πολέμους που προκάλεσε, θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον αδιανόητο, να ληφθεί μια τέτοια απόφαση το 1990. Μα δυστυχώς τα συμφέρονται που κυριαρχούν, συνήθως αλέθουν τους λαούς και μαραίνουν τα όνειρα της νιότης πριν αυτά καλά – καλά ανθήσουν. Έτσι λοιπόν φτάσαμε στο σήμερα, 23 χρόνια μετά την επανένωση αυτού του μνησίκακου και ρεβανσιστικού έθνους, να καλούμαστε να πληρώσουμε σε «αίμα» εκείνη την πολιτική επιλογή.
Σε τούτη τη συγκυρία η Γερμανία επέλεξε άλλο τρόπο να αποκαταστήσει το κύρος της που απωλέσθηκε, μέσα από τις δύο ήττες της, στους αντίστοιχους δύο μεγάλους πολέμους που ξεκίνησε, έτσι επέλεξε να ξεκινήσει και το 3ο ευρωπαϊκό πόλεμο, τούτη τη φορά όχι με στρατιωτικά μέσα και όπλα, αλλά με οικονομικά. Συγκεκριμένα, η Γερμανία σήμερα, κάνει ευρεία χρήση, του «κανιβαλισμού» που έχει σαν βασική «αξία» του ο καπιταλισμός και κατά συνέπεια το αγαπημένο του «παιδί» το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Με αυτό τον τρόπο οι τράπεζες αντικατέστησαν, τα τανκς, τα κανόνια, τισ βόμβες, τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Με μια λέξη αποφασίστηκε η γενοκτονία της Ευρώπης και η επιστροφή της στη δουλοκτητική εποχή. Μέσα από τις τράπεζες λοιπόν, η Γερμανία ελέγχει απόλυτα της εθνικές ευρωπαϊκές οικονομίες και διαμέσου αυτών, τις ζωές και τις τύχες των ευρωπαϊκών λαών.
Η στοχοποίηση είναι διαρκής, συνεχής και εξακολουθητική, πρώτη ήταν η Ελλάδα, ακολούθησε η Ισλανδία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία στη πρώτη φάση του σχεδίου της να αποικιοποιήσει την Ευρώπη, και αφού δεν συνάντησε αντιστάσεις και αντιδράσεις, αλλά εισέπραξε μόνο «ναι» από τις δοσιλογικές και γερμανόδουλες κυβερνήσεις που διοικούν δυστυχώς την Ευρώπη στη πλειοψηφία της, με χαμηλών τόνων λαϊκές αντιδράσεις απόλυτα ελεγχόμενες από το σύστημα, προχωρεί τώρα ανεμπόδιστα στη δεύτερη φάση, που είναι ο πλήρης «εξανδραποδισμός» και η «εξαθλίωση» των λαών. Προχωρεί πέρα από τη λήψη εξοντωτικών οικονομικών μέτρων, στην «εκτέλεση» λαών, όπως στη περίπτωση της Κύπρου, κάτι για το οποίο διαθέτει τεράστια πείρα, μέσα από τη δολοφονική της δράση, στους δύο προηγούμενους πολέμους.
Το ερώτημα που αυτονόητα τίθεται είναι το εξής: μπορεί να σταματήσει αυτή η πορεία των ευρωπαϊκών λαών προς τα «κρεματόρια»; Η απάντηση είναι φυσικά το «ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ». Φτάνει να αποφασίσουμε να συνεργαστούμε, να ομονοήσουμε και να προσανατολιστούμε προς τον οικονομικό θάνατο του δημίου μας. Συγκεκριμένα:
α) Να αναγκαστεί η Γερμανία να βγει από το ευρώ ή να βγουν όλες οι άλλες χώρες από το ευρώ, επιστρέφοντας στα εθνικά τους νομίσματα, αφήνοντάς την μόνη
β) Να επιχειρηθεί νέα ευρω-αφρικανική ένωση σε μεσογειακό αρχικά επίπεδο
γ) Να επιχειρηθεί ευρω-ασιατική ένωση με τη συμμετοχή της Ρωσίας και άλλων ασιατικών χωρών
δ) Να σταματήσουν άμεσα όλες οι εμπορικές συναλλαγές όσων χωρών έχουν πληγεί από τον γερμανικό ιμπεριαλισμό, με τη χώρα αυτή
ε) Να ψηφιστεί, στα κοινοβούλια των ήδη χρεοκοπημένων και των υποψηφίων προς χρεοκοπία κρατών , μονομερής διαγραφή, του χρέους προς το ΔΝΤ (διεθνές νομισματικό ταμείο) που ελέγχουν οι ΗΠΑ και την ΕΚΤ (ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα) που ελέγχει η Γερμανία
Η παρούσα ευρωπαϊκή ένωση αποδείχτηκε μια τραγική φάρσα και το ενιαίο νόμισμα το ευρώ, ένα εργαλείο χειρισμού, καθυπόταξης και εξαθλίωσης των ευρωπαϊκών λαών, γυρίζοντας την Ευρώπη πολύ πίσω από το 1789, στην εποχή της δουλοκτητικής φεουδαρχίας.
Η Γερμανία στην ανάλγητη και μισάνθρωπη αυτή πολιτική της, διαμέσου της οποίας επιχειρεί να «εκτελέσει» έθνη και λαούς, έχει ένα βασικό τόσο ιδεολογικό όσο και θρησκευτικό υπόστρωμα. Έχει την ιδεολογία, του ιδεατού γερμανικού έθνους των «αρείων», που είναι φυλετικά ανώτερος των άλλων, με αυτή τη παράνοια να συμπληρώνεται από το θρησκευτικό υπόβαθρο, ενός ηθικιστικού προτεσταντισμού, έτσι δημιουργείται ένα παραληρηματικό μίγμα, εθνικισμού και ηθικιστικής δεοντολογίας, μέσα από μια άτεγκτη αυστηρότητα..
Δυστυχώς οι Γερμανοί το Θεό τον αντιλαμβάνονται σαν εκδικητή – τιμωρό που θυμίζει πολύ περισσότερο, κάποια θεότητα από τις Ούνικες καταβολές τους.
Ιστορικά δείγματα παρόμοιας "γραφής", έδωσε πολύ νωρίς ο πρόγονός των γερμανών, ο Καρλομάγνος, μέσω των πρωτοεμφανιζόμενων τότε γερμανικών φύλων, στο ευρωπαϊκό «γίγνεσθαι» με «αντάξιους» συνεχιστές του τον Κάιζερ (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), τον Χίτλερ (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και τη Μέρκελ (Γ΄ …… Πόλεμος).


Πηγή : www.pheme.gr